Oldies renewed #2

Lieve …,

Toen ik in de vierde klas zat, heb ik geprobeerd een boek te schrijven. In een eerde blogpost heb ik het eerste stukje daarvan herschreven omdat het achteraf niet zo’n best verhaal was. Vandaag ga ik verder met het volgende stukje. Vandaag deel ik dan ook het tweede stukje uit de oude versie, en dit stukje herschreven!

Knuffels ❤ ,

Manon

Lees verder “Oldies renewed #2”

Greep uit het verleden #2

Lieve …,

Vandaag wil ik graag weer wat oude verhaaltjes met je delen. Deze schrijfsels zijn al een paar jaar oud en gaan eigenlijk nergens over, maar dat is nou juist wat ze in mijn ogen zo leuk maakt. Verwacht dus vooral geen literaire hoogstandjes, eerder pure onzin. Verder zijn deze verhaaltjes nog van voor de tijd dat ik het licht zag van werkwoordspelling, dus alvast mijn welgemeende excuses voor eventuele fouten. Ik wilde niets aanpassen omdat het dan niet meer een volledig oud werk is maar meer een aangepast werk. So sit back, relax and laugh (at least a little).

 

Oestie

Er was eens, ooit op een dag, een vrij ludieke oester. Zijn vader was minister van binnenlandse zaken. Oestie had geen fiets, maar wat hij wel had, was een driewieler. Elke dag fietste hij met zijn limited edition driewieler, die goude fenixdriewieler van de reclame, naar zijn school. Er zaten niet veel kleine mensjes op zijn schooltje. Zijn vader zei dat dat kwam omdat Oestie beter is dan de anderen, Oestie begreep niet waarom, maar hij was ook nog maar klein. Elke ochtend aan het ontbijt zei zijn vader tegen Oestie: ‘Oestie, de geheime politie, het zijn oplichters, onthoud dat goed.’ Op een dag was Oestie ongehoorzaam op school. Hij was met zijn drie elite klasgenootjes in de niet zo florissante bezemkast gaan zitten. Ze deden een spel, het leugenaarsspel. ‘Maar wie zijn dan de leugenaars?’ Vroeg Dompel de dauwdruppel zich af. ‘De geheime politie natuurlijk!’ riep Oestie gelijk. Dompel en Oestie waren al maten sinds ze nog in de satijnen luiers rondliepen. Plotseling hoorden ze een klikgeluidje. Oestie schrok. Dompel en Oestie begonnen te giebelen. Bubbel de waterkoker was boos, hij klikte omdat zijn water kookte. Hij gooide met de poppetjes die bij het spelletje hoorden en hij gebruikte schunnige woorden waarvan Oestie dacht dat het Sisseltong was. Ze verstonden niet wat Bubbel bedoelde. Op hun basisschool, de elite, leerden het jonge gespuis geen Sisseltong. Dat was iets voor het nageslacht van de mensen die in een BMW reden in plaats een Lambourgini. Er rinkelde een bel. Het was tijd voor de middagmaaltijd. Op de Elite serveerden ze ware delicatessen. Vandaag stond er gepocheerde olifant op het menu. Jammie, gepocheerde olifant was het gerecht dat Oestie het meest prefereerde. Plotseling viel er een steen. Dat was het einde van de Elite.

Lees verder “Greep uit het verleden #2”

Schrijven Kreng! #2

Lieve …,

Vandaag had ik sinds lange tijd een dagje écht vrij. Aangezien het ook nog eens mooi weer was, besloot ik in de tuin te gaan zitten. De afgelopen weken heb ik ‘Schrijven Kreng!’ van Lisette Jonkman even aan de kant gelegd voor het herlezen van ‘The Selection Series’ van Kiera Cass. (En OMG het laatste boek verdient, net als de rest van de serie, zo veel hartjes ❤ ). Anyways, toen ik in de tuin zat besloot ik verder te lezen en kwam ik uit bij de tweede opdracht. Voor deze opdracht moest ik 3 alinea’s schrijven en daarna de volgorde veranderen. Ik hoop dat jullie het korte verhaaltje leuk vinden.

Knuffels,

Manon

Lees verder “Schrijven Kreng! #2”