Book Writings #2.1

Lieve …,

Ik ben vandaag begonnen met het schrijven van een nieuw verhaal. Ik weet zelf nog niet zo goed wat ik ervan vind en daarom ben ik erg benieuwd naar jullie mening! Laat me in de reacties weten wat je vindt!

Knuffels ❤ ,

Manon

Lees verder “Book Writings #2.1”

Book writings #1.4

Lieve …,

Vandaag deel ik de vierde pagina van mijn book. Hope you like it!

Knuffels ❤ ,

Manon

 

Hoofdstuk 2

‘Amaro, snel, snel, kom naar buiten!’, riep Lucis bonkend op de deur van de hut waar Amaro en zijn familie woonden. Het bleef nog een tijdje stil voordat de deur langzaam openging en Amaro naar buiten stapte. Gustos stond gapend tegen de muur van de hut. ‘Het is nog wel een beetje vroeg voor je enthousiasme hoor Luus, laat me eerst even vredig wakker worden.’ Op deze dag was dat echter onmogelijk. Er zou een grote ceremonie plaats vinden in het dorp later die dag, waarin alle nieuwe medewerkers een taak toegewezen zouden krijgen. Er lag een grote steen in Lucis’ maag. Wat als de Magisters een grote fout hadden begaan en haar verkeerd hadden geplaatst? Wat als ze geen Nutrirer zou worden? Toch was ze opgewekt, vandaag zou wel eens het verschil kunnen maken. En dat werd tijd want de vonkjes onder haar huid begonnen zich te ontwikkelen tot een laaiend vuur van nieuwsgierigheid.

Lees verder “Book writings #1.4”

Book writings #1.3

Lieve …,

Vandaag deel ik de derde pagina van mijn boek! Ik vind het schrijven van mijn eigen boek zo onwijs leuk, ik hoop dat jullie het ook leuk vinden. Veel leesplezier!

Knuffels ❤ ,

Manon

 

Het zakhorloge was Lucis’ favoriete plek in het dorp. Urenlang kon ze met haar gezicht tegen het glas kijken naar hoe de wijzers zich hand in hand over het uurwerk bewogen, denkend aan waar het vandaan kwam. Lucis had geen idee waar het sterke verlangen naar de wereld buiten de stenen vandaan kwam, maar het had zich diep binnen in haar genesteld en brandde als vonkjes onder haar huid.

De laatste tijd had Lucis weinig tijd kunnen doorbrengen bij het horloge. Ze was bijna oud genoeg om te gaan werken en was druk bezig met het onderzoeken waar ze thuishoorde. Lucis was nooit het meest nette meisje uit het dorp geweest, een functie als Pulcher was dus niet erg waarschijnlijk. Ze had een hekel aan alle strenge regels van  het dorp en zag een functie in het Dux dan ook echt niet zitten. Lucis was wel erg nieuwsgierig en zou een geweldige onderzoekster zijn geweest tussen de Medici als het Dux de onderzoeken niet had verboden. Ze zag dan ook maar één manier om de vonkjes in haar lichaam in bedwang te houden. Het was haar enige mogelijkheid om voorbij de stenen te komen, ze moest Nutrirer worden.

Lees verder “Book writings #1.3”

Book writings #1.1

Lieve …,

Ik ben een tijdje geleden begonnen met het schrijven van een boek. Af en toe zal ik hier een pagina delen. Dit zal op mijn blog komen als de serie ‘Book writings’. Dit is het eerste deel, waarin ik de eerste pagina zal delen. Veel leesplezier!

Knuffel<3,

Manon

 

Lucis was niet blind, maar had nog nooit een ander gezien.  Niemand in Caligatio had ooit een ander in de ogen gekeken, de blikken gezien die zo veel hadden kunnen vertellen, de zon zien opkomen of de maan aan de hemel zien schijnen. Ze woonden al eeuwen in hetzelfde dorp, waren nooit verder gegaan dan het bekende. Het dorp bestond uit een grote open vlakte met daar omheen een cirkel van stenen. Niemand had de stenen ooit gezien, toch hadden maar weinig mensen ooit een stap buiten de stenen gezet. Natuurlijk waren er in de loop der eeuwen mensen geweest die hadden geprobeerd de stenen achter zich te laten. Veel verder dan een kilometer kwamen ze echter nooit. In het dorp hoorden ze gegil, geschreeuw vanuit het diepste dat de mens bezat, een schreeuw vol afzien, verschrikking en vrees totdat het geluid stierf zoals de persoon waartoe het behoorde. Vaak was er iemand naar het geluid gerend, om na een paar seconden in paniek terug te keren binnen de stenen.

Lees verder “Book writings #1.1”