Book writings #1.4

Lieve …,

Vandaag deel ik de vierde pagina van mijn book. Hope you like it!

Knuffels ❤ ,

Manon

 

Hoofdstuk 2

‘Amaro, snel, snel, kom naar buiten!’, riep Lucis bonkend op de deur van de hut waar Amaro en zijn familie woonden. Het bleef nog een tijdje stil voordat de deur langzaam openging en Amaro naar buiten stapte. Gustos stond gapend tegen de muur van de hut. ‘Het is nog wel een beetje vroeg voor je enthousiasme hoor Luus, laat me eerst even vredig wakker worden.’ Op deze dag was dat echter onmogelijk. Er zou een grote ceremonie plaats vinden in het dorp later die dag, waarin alle nieuwe medewerkers een taak toegewezen zouden krijgen. Er lag een grote steen in Lucis’ maag. Wat als de Magisters een grote fout hadden begaan en haar verkeerd hadden geplaatst? Wat als ze geen Nutrirer zou worden? Toch was ze opgewekt, vandaag zou wel eens het verschil kunnen maken. En dat werd tijd want de vonkjes onder haar huid begonnen zich te ontwikkelen tot een laaiend vuur van nieuwsgierigheid.

Lees verder “Book writings #1.4”

Advertenties

Twitter throwback

Lieve …,

Vandaag gaan we terug naar 15 mei 2011, de dag dat ik mijn Twitter account aanmaakte. Dit is het moment om de ik van bijna 5,5 jaar geleden flink uit te lachen en mezelf een beetje voor mijn hoofd te slaan. Want wat dacht ik?

Laten we beginnen met mijn allereerste tweet ooit:

https://twitter.com/Manonkinders/status/69785188397355008

Lekker subtiel Manon. Waarom zo betweterig? Ik had op zijn minst de moeite kunnen nemen om mijn judgemental zin met een hoofdletter te beginnen. Zo slim was ik blijkbaar niet, maar dan wel andere mensen dom vinden #hypocriet. Nee, ik ben niet trots op deze eerste tweet.

Lees verder “Twitter throwback”

Book writings #1.3

Lieve …,

Vandaag deel ik de derde pagina van mijn boek! Ik vind het schrijven van mijn eigen boek zo onwijs leuk, ik hoop dat jullie het ook leuk vinden. Veel leesplezier!

Knuffels ❤ ,

Manon

 

Het zakhorloge was Lucis’ favoriete plek in het dorp. Urenlang kon ze met haar gezicht tegen het glas kijken naar hoe de wijzers zich hand in hand over het uurwerk bewogen, denkend aan waar het vandaan kwam. Lucis had geen idee waar het sterke verlangen naar de wereld buiten de stenen vandaan kwam, maar het had zich diep binnen in haar genesteld en brandde als vonkjes onder haar huid.

De laatste tijd had Lucis weinig tijd kunnen doorbrengen bij het horloge. Ze was bijna oud genoeg om te gaan werken en was druk bezig met het onderzoeken waar ze thuishoorde. Lucis was nooit het meest nette meisje uit het dorp geweest, een functie als Pulcher was dus niet erg waarschijnlijk. Ze had een hekel aan alle strenge regels van  het dorp en zag een functie in het Dux dan ook echt niet zitten. Lucis was wel erg nieuwsgierig en zou een geweldige onderzoekster zijn geweest tussen de Medici als het Dux de onderzoeken niet had verboden. Ze zag dan ook maar één manier om de vonkjes in haar lichaam in bedwang te houden. Het was haar enige mogelijkheid om voorbij de stenen te komen, ze moest Nutrirer worden.

Lees verder “Book writings #1.3”