De awkwardness bij de tandarts

Lieve …,

Vandaag moest ik naar de tandarts. Op zich heb ik daar eigenlijk nooit zo’n probleem mee en de behandeling is voor mij altijd best wel ASMR. Wel zijn er een paar dingen die mij altijd opvallen bij de tandarts die ik vandaag met jullie wil delen.

Lees verder “De awkwardness bij de tandarts”

Een afspraak maken via What’s app

Lieve …,

Als ik iets probeer af te spreken met vrienden dan gebeurt dit vaak via What’s app. Bellen doen we eigenlijk al lang niet meer, het is net zo iets als faxen: je doet het alleen als het echt niet anders kan. Al is dit natuurlijk vreselijk overdreven (faxen is veel beter dan bellen, iedereen weet dat toch?), ik kan er toch niet omheen dat ik iedere keer opnieuw probeer een afspraak te maken via dit medium. Het resultaat stelt echter vaak te wensen over.

Lees verder “Een afspraak maken via What’s app”

Schrijven Kreng! #1

Lieve …,

Ik ben begonnen met het lezen van ‘Schrijven kreng!’ van Lisette Jonkman. In dit  boek staan ook schrijfopdrachten en het leek me leuk om deze opdrachten niet in een documentje op mijn laptop te laten verstoffen (ja, ik ben me er volledig bewust van dat een Word-document niet kan verstoffen) maar om ze te delen op mijn blog. Naarmate ik door het boek beweeg zullen hier de opdrachten uitgewerkt verschijnen. Bij deze dus de eerste opdracht waarin je de laatste keer moet beschrijven dat je jezelf afvroeg ‘Hoe ga ik me hier nu weer uit redden?’.

Lees verder “Schrijven Kreng! #1”

Get to know me tag

Lieve …,

Aangezien mijn blog nog heel nieuw is, leek het me leuk om de ‘get to know me’-tag te doen. Ik weet dat deze tag al heel oud is, maar ik vond hem toch wel heel erg leuk.

Knuffel <3,

Manon

 

Wat is je geboortejaar?

Mijn geboortejaar is 1997, het jaar dat het liedje Barbie girl van aqua uit kwam. Als dit liedje, ‘I’m a Barbie girl, in a Barbie world’, nu in je hoofd zit: graag gedaan. ❤

Bron
Lees verder “Get to know me tag”

Greep uit het verleden #1

Lieve …,

Toen ik op de middelbare school begon met schrijven, bestonden mijn schrijfsels volledig uit korte verhaaltjes. Vaak gingen deze verhaaltjes eigenlijk helemaal nergens over en moest ik bijvoorbeeld met bepaalde woorden een verhaaltje maken. Vandaag wil ik er een paar met jullie delen.

 

Bonno en het monster

Er was eens een jongen, hij heette Bonno. Hij was superbang voor monsters, hij kon nooit slapen en had altijd het gevoel dat er een monster onder zijn bed lag. Toen op een dag was hij buiten en het was al erg laat. Hij was bang, heel erg bang. Toen zag hij iets, een schim, zwart in de duistere nacht. Hij hoorde een geluid, het klonk gevaarlijk. Hij schrok, hij was superbang. Langzaam liep er een druppel zwet vanaf zijn voorhoofd naar beneden. Hij fietste snel door. Toen zag hij het weer. Werd hij achtervolgd? Hij probeerde zichzelf te overtuigen van wat zijn ouders altijd tegen hem zeiden. Monsters bestaan niet. Plotseling schoot er iets uit de bosjes! Het was klein, maar Bonno schrok en viel van zijn fiets. Hij keek goed naar het wezentje dat voor hem lag. Bonno had hem per ongeluk aangereden… Het was een lief beestje. Maar het was geen dier maar een monster! Maar een goed monster. En Bonno had onbewust van hem gewonnen ookal was hij ontzettend bang. Het monster en hij werden beste vriendjes en Bonno was nooit meer bang.

 

Lees verder “Greep uit het verleden #1”

Book writings #1.1

Lieve …,

Ik ben een tijdje geleden begonnen met het schrijven van een boek. Af en toe zal ik hier een pagina delen. Dit zal op mijn blog komen als de serie ‘Book writings’. Dit is het eerste deel, waarin ik de eerste pagina zal delen. Veel leesplezier!

Knuffel<3,

Manon

 

Lucis was niet blind, maar had nog nooit een ander gezien.  Niemand in Caligatio had ooit een ander in de ogen gekeken, de blikken gezien die zo veel hadden kunnen vertellen, de zon zien opkomen of de maan aan de hemel zien schijnen. Ze woonden al eeuwen in hetzelfde dorp, waren nooit verder gegaan dan het bekende. Het dorp bestond uit een grote open vlakte met daar omheen een cirkel van stenen. Niemand had de stenen ooit gezien, toch hadden maar weinig mensen ooit een stap buiten de stenen gezet. Natuurlijk waren er in de loop der eeuwen mensen geweest die hadden geprobeerd de stenen achter zich te laten. Veel verder dan een kilometer kwamen ze echter nooit. In het dorp hoorden ze gegil, geschreeuw vanuit het diepste dat de mens bezat, een schreeuw vol afzien, verschrikking en vrees totdat het geluid stierf zoals de persoon waartoe het behoorde. Vaak was er iemand naar het geluid gerend, om na een paar seconden in paniek terug te keren binnen de stenen.

Lees verder “Book writings #1.1”