Vragen over eten

Lieve jij…,

Eten. Naar mijn mening is dit een van de mooiste woorden in de Nederlandse taal. Wie houdt er nu niet van? Juist omdat iedereen gek is op eten, ga ik er vandaag wat vragen over beantwoorden! (De vragen heb ik van 2WMN.nl gehaald).

 

1. Sinds wanneer heb je een passie voor eten en koken?

Een passie voor eten heb ik natuurlijk altijd al gehad. En als ik niet aan het eten ben dan denk ik wel aan eten. Ik droom zelfs wel eens over eten. Dat gaat misschien een beetje ver, maar who cares right? Koken kan ik niet echt een passie noemen, maar ik merk wel dat ik het steeds leuker vind. Ook bakken wordt steeds een grotere hobby.

 

2. Wie is je grootste kookheld?

Een echte kookheld heb ik niet, maar een chef die ik wel heel tof vind is Michiel van Eerd. Ik leerde hem kennen via Masterchef en vond hem onwijs leuk in de show. Ik wil heel graag nog eens in een van zijn restaurants eten.

 

3. Wat is je favoriete gerecht dat vroeger voor je gemaakt werd?

Vroeger aten mijn broer en ik 1 keer per week bij mijn opa en oma thuis. Elke week aten we daar hetzelfde. Aardappels met doperwten geprakt, met een kuiltje jus in in het midden. Mijn opa maakte dan altijd draadjesvlees, nog nooit heb ik dat ergens anders gegeten waar het lekkerder was. Oh en natuurlijk Danoontje sticks als toetje, of vanille vla met aardbeien tova en slagroom. Mijn oma’s lijfspreuk was dan ook ‘Van slagroom word je niet dik!’

 

4. Wat lust je niet?

Spruitjes, witlof, veel soorten vis, paddenstoelen en kipfilet. Kipburgers en kipnuggets zijn dan wel weer helemaal top. Verder ben ik allergisch voor mosterd en bietjes, wat ik naast de side effects ook gewoon niet lekker vind.

 

5. Welk gerecht uit de Hollandse keuken vind je het lekkerst?

Stoofvlees met aardappels en rode kool, aardappelpuree, rauwe andijviestamppot, boerenkool. Ik ben best wel fan van de Hollandse keuken.

 

6. Welke keuken trekt jou het meest?

De italiaanse keuken. Ik ben een onwijze pasta-addict. Op vakantie eet ik dan ook zonder problemen 10 dagen lang 2 keer per dag een bod pasta. Keep it coming! Ook risotto vind ik heel lekker. Ik ben niet zo’n enorme pizza fan, maar af en toe kan ik daar ook wel van genieten.

 

7. Beschrijf je kookstijl in 5 woorden.

Rommelig, chaotisch, ongelukken, aanbrandingen en hilariteit.

 

8. Welk gerecht past het beste bij jouw persoonlijkheid?

Een goede vriend van me zei ooit tegen me dat ik een slapende kipnugget ben. ‘Je slaapt altijd, je loopt rond als een kakelende kip zonder kop en je bent om op te eten.’ Dus ik gok daar maar op, haha.

 

9. Wat vind je belangrijk aan de voeding die je eet?

Dat het lekker smaakt. De laatste tijd let ik wel meer op wat ik eet, en probeer ik gezonder te eten. Ik eet vooral steeds meer groente en vind het belangrijk dat er een mooie balans is tussen gezond en lekker eten, gelukkig is dat heel goed te combineren!

 

10. Wat zou je willen eten de avond voordat je amandelen geknipt worden?

SUSHI, zonder twijfel. Mag McDonalds dan als lunch (franse frietjes met majo, kipnuggets en een milkshake)?

Aankondiging

Lieve jij,

Het is alweer een tijdje geleden dat ik hier iets gepost heb. Ik kan nu met wat slappe excuses komen, maar dat ga ik niet doen. De waarheid is dat mijn hoofd er gewoon even niet naar stond en dat ik minder dan 0 inspiratie had.

Maar..

Nieuw jaar, nieuwe kansen, eigenlijk heeft dit helemaal niets met de jaarwisseling te maken. Mijn liefde voor schrijven is absoluut niet weg. Ik heb besloten weer te gaan uploaden, regelmatig dit keer. Op Dinsdag en Vrijdag zullen er om 6:00 ’s ochtends artikelen verschijnen, met deze aankondiging als begin hiervan. Ik kan niet wachten om weer aan de slag te gaan en ben dan ook druk bezig met het schrijven van nieuwe artikelen.

Tot maandag!

Knuffels ❤ ,

Manon

Levensvragen

Lieve …,

Ik vond een tijdje geleden deze tag op het wijde web. Ik geloof dat ik hem van jennnsfigments.com gehaald heb. Ik vond hem zo leuk dat ik hem graag voor jullie wilde invullen.

Hoe eet je je eieren het liefst?
Ik eet mijn eieren het liefst heel saai; gekookt met op elke hap een snufje zout. Lekker basic.

Favoriete planeet?
MERCURIUS. Want zo heet de studievereniging waarvan ik een jaar in het bestuur heb gezeten, haha.

Vouw of prop je je wc papier?
Vouwen! Zo netjes mogelijk ook.

Nu we het toch over wc-papier hebben: de wc-rol naar de muur toe of van de muur af?
Dit is dus echt een dingetje. Ik haat het als de rol van de muur af hangt. Ik heb hem altijd naar de muur toe en ben ook zeker niet te beroerd om hem overal waar ik heenga om te draaien.

Water met of zonder prik?
Zonder, maar het liefst wel met een extra smaakje.

Cola of Fanta?
Ik drink nu al een paar maanden geen frisdrank meer. Daarvoor dronk ik meerdere glazen Fanta per dag. Ik heb Cola nooit echt lekker gevonden.

Welke kleur is je ondergoed?
Zwart.

Welke browser gebruik je?
Ik gebruik op mijn laptop altijd Google Chrome, op mijn telefoon uiteraard Safari. Stiekem vind ik het heel leuk dat het pictogram een kompas is, geen idee waarom.

Wat is je advies over het drinken van sinaasappelsap na het tandenpoetsen?
Eten en drinken na het tandenpoetsen is wat mij betreft sowieso rete smerig. Doe maar gewoon niet.

Ik hoop dat je mijn antwoorden op deze zeer diepgaande levensvragen interessant vond. Wat is jouw favoriete planeet?

Knuffels ❤ ,

Manon

Poetry #2

Lieve …,

Vandaag een gedicht over de nacht, hope you like it!

Knuffels ❤ ,

Manon

 

In the middle of the night,

when the world around me has slowly become dark,

when the sounds and voices of the day have died,

the sky filled with glinstering sparks.

 

When my mind wakes up in the quiet peace,

able to process the day and its thoughts.

With my body finally at ease,

what are the odds,

that daytime will ever feel like this?

Serene, relaxed, confident,

everybody minding their own business,

My personal time to vent.

 

With everyone asleep,

I can just be me.

Diving in deep,

into the most comfortable that I can be.

 

Taking off the mask,

My thoughts in line again,

dealing with the day that has passed.

 

So every time when,

people ask me why I go to sleep so late,

tell me my rythm isn’t well,

I’ll explain that I’m just processing the weight,

that the day has stuck on my like gel,

in the hair of my existence.

 

I’ll tell them 3 AM knows all my secrets.

And with a little persistence,

I’ll cope, I’ll survive, probably sleepless.

Making early mornings feel like hell.

Waarom vriendschappen heilig zijn

Lieve …,

Als er iets is wat ik belangrijk vind in mijn leven, dan is het vriendschap. In mijn ogen is dit iets heel bijzonders. Je vind iemand met wie je een bepaalde klik hebt en besluit vervolgens om die ander in je leven te laten. Niet alleen op de leuke momenten, maar juist ook als het even niet zo lekker gaat, er is altijd iemand die met een schuin oog op je let of bij wie je even je verhaal kwijt kunt.

Ik heb in de loop daar jaren een hoop vrienden gemaakt, maar ook een groot aantal van deze vriendschappen zien, en laten, verwateren. Niet omdat deze mensen niet meer leuk waren, maar omdat hetgeen wat je nodig hebt in een vriend met de jaren verandert. In verschillende levensfases zie je dan ook vaak dat je andere vrienden hebt. Sommigen groeien met je mee, sommigen slaan een andere weg in.

Ik merk dat de vriendschappen die ik door de jaren heen gehad heb heel erg zijn veranderd. Toen ik klein was, was iedereen met wie ik leuk kon spelen een vriend. Op de middelbare school werd persoonlijkheid belangrijker, maar draaide het vaak toch meer om de groepsdynamiek dan om elk persoon afzonderlijk. De groep werkte, dus de vriendschappen ook. Toen ik ging studeren merkte ik dan ook dat de hele groep meteen uit elkaar viel. Dat wil absoluut niet zeggen dat ik de mensen minder leuk vond, we gingen alleen allemaal onze eigen weg. Met maar een klein aantal mensen heb ik contact gehouden.

Vooral het laatste jaar ben ik anders naar vriendschappen gaan kijken. Ik noemde altijd iedereen met wie ik leuk contact had een vriend, tot ik me realiseerde dat een vriendschap zo veel meer inhoudt dan dat. Natuurlijk is gezelligheid belangrijk, maar ik ging inzien dat er nog meer dingen misschien wel belangrijker zijn, bijvoorbeeld dat je elkaar op een dieper niveau kunt begrijpen, vertrouwen, eerlijkheid, humor en het steunen van elkaar in positieve en negatieve situaties.

Dit alles komt vaak naar voren in de kleine dingen. Zo zei een vriend laatst toen ik me niet zo goed voelde ‘Ik ga nergens heen.’ Een ander zei van de week nog ‘We zijn er altijd voor je.’ Ik heb vrienden die me elke dag vragen hoe het met me gaat, vrienden die bijna mijn gedachten kunnen lezen. Ik heb vrienden die gewoon heel fijn kunnen knuffelen en vrienden die zeggen ‘Ik hou van je’ en het menen. Het zijn vrienden die opletten of het wel goed gaat en op me passen. Zo wees een goede vriend me er laatst op dat er cafeïne in het drankje zat waar ik net een slok van wilde nemen, omdat hij wist dat ik dat in principe niet drink. Het zijn vaak kleine dingen waardoor je je ineens heel geliefd voelt.

Ik vind het belangrijk dat mijn vrienden me altijd kunnen bellen als er iets is, maar ook als er juist helemaal niets is. Zolang ze weten dat ik er voor ze ben als ze me nodig hebben. Echte vrienden zijn fantastisch en moeten gekoesterd worden, of het nu oude of nieuwe vrienden zijn. Ze zijn de wederzijdse inzet meer dan waard. Vriendschap is heilig, en zo moet het dan ook behandeld worden.

Knuffels ❤ ,

Manon

‘Het maakt me niet uit wat anderen van mij vinden.’

Lieve …,

Steeds vaker hoor ik om me heen dat het mensen niet meer uitmaakt wat anderen van hen vinden. Meestal komen ze vervolgens met een verhaal over hoe ze zich vroeger lieten leiden door de mening van anderen en zichzelf hierdoor heel geremd voelden. Dit bleef doorgaan tot het plotselinge moment der verlichting: De enige mening die belangrijk is, is mijn eigen.

Mijn eerste reactie hierop is altijd ‘Maar het maakt je toch nog wel een beetje uit wat andere mensen van je vinden?’ Met nee als standaardreactie besloot ik er na een tijdje niet meer op in te gaan. Je niet druk maken over wat anderen van je vinden klinkt toch als een soort ultieme mindset?

Toch twijfel ik daaraan. Ik kan me niet voorstellen dat het iemand niet uitmaakt of hij leuk gevonden wordt. Natuurlijk hoeft niet iedereen je leuk te vinden, maar een kleine groep mensen die je waarderen is naar mijn mening onmisbaar. Iedereen wil toch ten minste door één persoon geliefd worden?

Misschien ben ik te romantisch ingesteld, is liefde en vriendschap te belangrijk voor me en ben ik veel te veel bezig met wat anderen van me denken. Aan de andere kant, is het tegenovergestelde niet heel eenzaam? Ik hou ervan om met mijn vrienden te discussiëren over keuzes die ik moet maken en hoe mensen me zien en ik luister nog veel liever naar hun adviezen.

Natuurlijk remt dat me ook wel eens af. Bepaalde blogpost die ik toch maar niet plaats, niet beginnen aan dingen die ik al langer wilde proberen en vooral ook me altijd net iets leuker en vrolijker presenteren dan ik me op dat moment voel. Misschien zou ik vrijer schrijven als de mening van anderen me niet zou interesseren en zou dat mijn artikelen heel erg ten goede komen. Misschien zou ik wel veel meer online delen als ik niet zou nadenken over de consequenties, voor nu en later. En heel misschien, zou ik dat helemaal niet fijner vinden. Ik wil nou eenmaal wel leuk gevonden worden.

Misschien is er een soort gulden middenweg die ik nog niet gevonden heb, maar tot die tijd boeit het me liever te veel, dan helemaal niet.

Knuffels ❤ ,

Manon

Schrijven Kreng! #7

Lieve …,

Het is tijd voor vergelijkingen. Ik verwacht dat je nu net als ik op het puntje van je stoel zit; Wie vindt vergelijkingen nou niet fantastisch? Deze opdracht uit het boek ‘Schrijven Kreng!’ van Lisette Jonkman heeft dan ook niet veel meer intro nodig. In dit verhaaltje staan natuurlijk meer vergelijkingen dan dat er bijen worden gehouden in Nederland en Zweden, dus bereid je voor!

 

Ik heb een intense hekel aan coltruien, maar echt. Elke keer als een coltrui aantrek voel ik me net een paard die denkt dat hij een giraf is. Meestal jeuken ze nog ook, dus een giraf met vlooien. Dat is niet een lekker gevoel. Het is zo’n beetje net zo comfortabel als een boom-knuffelaar met een schorsallergie. Geef toe, dat moet pijnlijk zijn. Die truien staan me ook gewoon niet. Het is niet eens acceptabel. Als ik rond wil lopen als een hyena met een slaapgebrek moet ik een trui dragen, inclusief rommelige knot en de broek van mijn niet-bestaande partner. De enige meisjes die daar mee wegkomen zijn die meisjes met een figuur als een platgestampte mier, wiens haar zo schoon en glanzend is als mijn witte sneakers, vier jaar geleden. Ik, met mijn omvang van de opgeblazen tante van Harry Potter, kom er helaas echt niet mee weg. Die ‘no effort’ look, kost toch behoorlijk veel moeite, en mislukkingen. En aangezien dieetpillen nog duurder zijn dan de messen van de AH na het inleveren van de bestekzegels, denk ik dat ik me er maar bij neer moet leggen. Dan maar geen coltrui, ik ben immers geen giraf, en je moet je gegeven paardenlichaam niet in de bek kijken.

 

 

Knuffels ❤ ,

Manon

Poetry

Lieve …,

Zondag kon je op mijn blog een gedicht lezen dat ik voor school schreef toen ik twaalf jaar oud was. Ondertussen zijn we acht jaar verder en ben ik opnieuw begonnen met het schrijven van gedichten. Ik heb in de jaren hiertussen nauwelijks geoefend, dus verwacht geen meesterwerken. Persoonlijk raakte ik erg geïnspireerd door ‘slam poetry’ waar ik naar keek op YouTube. Ik zal in een later artikel mijn slam favorieten op een rijtje zetten. Voor nu moet je het met mijn woordenknutsel doen 😉

 

Batch of friendship

 

In the bakery of friendship,

were we a bad batch?

Because you let me fall down hard,

when I needed you to catch.

There were cupcakes around us,

pastries everywhere.

But my bun-like sweetness,

wasn’t enough for you to care.

 

Someday when someone,

oh, I hope that he might.

Looks at the bun,

I am, and takes a small bite.

I will fill him with enchantment,

take his breath away.

For now he is absent,

I’ll wait ‘till he’ll stay.

Who likes cupcakes anyway?

 

Knuffels ❤ ,

Manon

Een oud gedicht

Lieve …,

Toen ik aan het begin van deze week mijn kamer een grote schoonmaak gaf… Correctie: Toen ik aan het begin van deze week wonderbaarlijk genoeg een deel van mijn kamer een jaarlijkse grote schoonmaak gaf, vervolgens verveeld en afgeleid raakte, moe werd en stopte…. Nouja, je snapt het idee nu vast wel. Ik was dus aan het opruimen. In mijn kast vond ik een gedicht dat ik schreef in de brugklas voor een project Nederlands. Ik heb er zo hard om gelachen dat ik het niet kon laten hem met jullie te delen. Het is wel te zien dat ik toen al onwijs veel talent had voor dichten, dus een applausje voor mij lijkt me wel op zijn plaats, not. Ik had er ook een prachtige tekening bij gemaakt, puur omdat dat deel uitmaakte van de opdracht. Enjoy!

De Lente

 

Het is weer lente,

iedereen is blij.

Een volop schijnend zonnetje,

hij schijnt zelfs op mij!

Konijntjes spelen buiten,

buiten in de wei.

 

Ik hoor de vogels fluiten,

fluiten ze soms naar mij?

Ook bouwen ze nestjes,

en ze leggen daarin een ei.

Alle dieren weten:

De winter is voorbij.

 

Bloemen in de bloei,

lammetjes geboren.

En dat leuke zonnetje

schijnt licht om onze oren.

 

Alle vogels fluiten,

dat maakt me erg blij.

Ik weet het nu echt zeker:

De winter is voorbij.

 

Ik heb hier dus stiekem al 10 minuten de slappe lach om. Oh 12-jarige ik, bedankt voor dit stukje creativiteit. De leestekens heb ik trouwens later toegevoegd omdat het anders onleesbaar en nog slechter was, graag gedaan. Er is meer waar dit vandaan kwam dus laat me weten of je het leuk vond!

Knuffels ❤ ,

Manon

Schrijven Kreng! #6

Lieve …,

Vandaag is het tijd voor een nieuwe opdracht uit het boek ‘Schrijven kreng!’ van Lisette Jonkman. In deze opdracht is het de bedoeling dat je hetzelfde verhaal in 2 verschillende tijden schrijft. So, here we go!

Verleden tijd:

Als ze aan hem dacht voelde ze een warmte door haar lichaam verspreiden. Geen snel kloppend hart en fladderende vlinders. Juist een gevoel van rust en veiligheid, alsof ze samen met hem de hele wereld aan kon. Hij zette haar weer met beide benen op de grond als ze verdronk in gedachten en zorgen. Ze voelde een behoefte om samen te zijn, te knuffelen, de meest intieme dingen te delen en elkaar door en door te leren kennen. Het voelde alsof ze het voor het eerst in haar leven echt mogelijk achtte om zich volledig open te stellen voor een ander en haar diepste zelf te delen. Omdat ze kon voelen dat het goed zat en ze daarom volledig bereid was om hem helemaal in haar op te nemen. Maar als er geen vlinders waren, geen snel kloppende harten, was het dan liefde, of hechte vriendschap?

 

Tegenwoordige tijd:

Steeds als ze aan hem denkt, voelt ze een warmte door haar lichaam verspreiden. Geen snel kloppend hart en fladderende vlinders. Juist een gevoel van rust en veiligheid, alsof ze samen met hem de hele wereld aan kan. Hij zet haar steeds weer met beide benen op de grond als ze verdrinkt in gedachten en zorgen. Ze voelt een behoefte om samen te zijn, te knuffelen, de meest intieme dingen te delen en elkaar door en door te leren kennen. Voor het eerst in haar leven heeft ze het gevoel dat het echt mogelijk is om zich volledig open te stellen voor een ander en haar diepste zelf te delen. Ze kan voelen dat het goed zit en is daarom volledig bereid om hem helemaal in haar op te nemen. Maar als er geen vlinders zijn, geen snel kloppende harten, is het dan liefde, of hechte vriendschap?

Persoonlijk voelt de verleden tijd veel natuurlijker. Ik vond het wel heel leuk om eens in de tegenwoordige tijd te schrijven, ook al ben ik zelf niet helemaal tevreden over het resultaat. Ik denk dat de tegenwoordige tijd misschien natuurlijker voelt in het ik-perspectief, dat is dus het proberen waard!

In welke tijd schrijf jij het liefst?

Knuffels ❤ ,

Manon